beni özlemeyişine
bir yetim türkü gibi
yokluğunun yarasına
tuz bassan
bırakma …
kaybloduğumuz yollar üstüne
gece çökmeden önce…
beni özlemeyişine
her gecenin ardından
bir yıldız ağlıyor
sensizliğin ötesinden
sızıyor karanlık
seni hangi yola verdim
hangi ağacın gölgesinde kaldın
bırakma …
beni özlemeyişine
çevirdiğin yüzüne
şimdi yokluğuna dair
şiirler yazar dururum
umursamaz
umursanmaz…
ellerini
tutamaz oldu ellerim
şimdi umutsuz bir şiir dilimde adın
hangi kurşunu sıksan
acıtmaz
sen benden gideli beri
ayaz düştü iklime
biriktirdiğim umutlarım
kar yağdı …
kokuna hasret kaldım
yitirdiğim mevsimler gibi
tükendi takvimler
sonra
ne varsa tükettim senden kalan
içimdeki acı
gözümdeki yaş
son mısram
sen yüzünü çevireli beri
yitirdi anlamını
bu namlu
şakağımda dursun
şarjörüne son bir sözün kalsın
ya öldür beni
ya tut ellerimden
