bir ikindi geçiyor şehrin sokaklarından
içimin çıkmazlarından
…
bir güvercin kanadında
sana mektuplar yolluyorum
bir buluta değiyor
gün batımı düşlerim
biraz kızıl
bir buluta değiyor gözlerin
biraz nemli
..
bir gölge yalanlar söylüyor
sana tutsak bir şehrin
senden uzak sokaklarına
bilmiyor oysa
rengini saçlarının
ve kokusunu teninin
…
bir kaldırım taşında
ayak izlerim oluyor sensizliğim
bir vitrinde iç çekişim oluyor güzelliğin
nasıl da yalnız kalıyor insan
bunca kalabalığın ortasında
ilişip bir bankın kenarına
bir türkü sarıyorum
çıkarıp tabakamdan
biraz yorgun
kırgın biraz
“bu gün benim efkarım var zarım var”
bu çay soğudu
doldur biraz…
bir ikindi geçiyor şehrin sokaklarından
içimin çıkmazlarından
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
