artık gülüşünü çaldırmış bir çocuk gibi
içimi çekiyorum…
ağlayamıyorum bile…
kendi yalnızlığımda kayboluyorum
gecenin orta yerinde duruyorum
üşüyorum
ağustosta poyraz vuruyor
ben hâlâ bıraktığın yerdeyim
bir sana yalnızım oysa
bir nefeslik adın kaldı dilimde..
gitme diyemedim…
tükettim ne varsa lugatte
sen yoksun
yoksun işte…
bunu daha nasıl anlatabilirim ki…
bir nefeslik adın kaldı dilimde…
her nefes alışımda
batıyor göğsüme sensizlik…
gelecek diyorum
nasılsa gelecek
bildiğim tüm duaları sana ediyorum
ne kadar ağırlaşırsa karanlık
o kadar eziliyorum…
bir nefeslik adın kaldı dilimde…
şimdi bir bir mahkum ediyorum
sensizliğin mahkemelerinde
ne varsa senden kalan
biliyorum…
ne kadar erken gelirsen gel
geç kalmış olacaksın
ne kadar çok gelirsen gel
o kadar az olacaksın…
olsun diyorum…
kokun değmiş sokaklarında uyurum
ayak izlerinden yürürüm
gözlerine düşer gözlerim diyorum
bahar olur…
çiçek olur…
şimdi
gülüşünü yitirmiş bir çocuk gibi
içimi çekiyorum…
hangi yanımdan kanarsa kanasın bu yara
ben seni çok seviyorum
bir nefeslik adın kaldı dilimde…
sevdiğim…
geçiyor ömür dediğin
ve ben …
bir sana yalnızım oysa…
gelmeyecek misin ….
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
