bir sonbaharda geçtin
bu şiirin içinden
sessiz sevdim
sensiz sevdim
bir kış düştü içinden bu sevdanın
mevsimsiz bir ayaz yedim
üşüdüm
yoktun
bir bahar dokundu
teline sazımın
sensizdim
bir yaz geçti üstünen
her yanım yangın
sen gittin
seni öldüm
seni seviyorum
çok bekledim…
ne kar kalktı
ne ayaz geçti bu şehirden
ne de sen ısıttın ellerimi
üşüdüm…
gelmeyecek misin
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
şu migren
ne güzel
ne iyi dost…
en kötü anında bile
yalnız bırakmaz seni
darda koymaz başını…
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
dışarısı ayaz
sokaklar zemheri
gel otur biraz
yeni koydum üstüne
odun attım sobaya
demlenir birazdan
varsa bir dal sigaran
ödeşiriz
bir bardak çay sana
bir nefes bana…
dışarısı ayaz
seni sevdim ben…
gel otur biraz…
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
gidiyorsun
öyle uzuyor ki gece
düşüp kalıyorum sesine
yaralı bir şiir oluyorsun
söyleyemediğim
hiç kadar varsın
yokluğun acıtırken
düş kadar gerçek
gidiyorsun
bir kez olsun
söylenmemiş bir türkü gibi
bekliyorum
kendi yangınımda üşüyorken
kendi zindanıma mahkum
koyup beni
gidiyorsun
umudun boynu bükük
mahzun bir mısranın
kaybolduğu gibi şiirde
bir kez olsun
söylemeden
gidiyorsun
yorgun düşüyorum
sensizliğine
sessizliğine
git…
bir kez olsun
susmadan..
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
