üzülme diye bütün şiirlerimi
boğazlayıp bu gece
bir karanlığa gömdüm
şafak uzaktı
sen uzaktın
ben yorgun
sen yorgun
uykuyu gömüp bir düşe
sana geldim
sonra ay tutuldu
sen ağrıyan yanlarına
bir tutam yalnızlık sürdün
sağ yanında ayrılık sancısı
sol yanın bensiz
uyusan
uyusam
uyusak
sabahlasak bir aşkın kıyısında
uyanma diye
kıpırdamasam
başın omzumda
saçların tel tel
ay düşse
kurtulup karanlıktan
yüzüne
sana bir şiir yazsam
ellerini tutsam
düş işte
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
