gidiyorsun
öyle uzuyor ki gece
düşüp kalıyorum sesine
yaralı bir şiir oluyorsun
söyleyemediğim
hiç kadar varsın
yokluğun acıtırken
düş kadar gerçek
gidiyorsun
bir kez olsun
söylenmemiş bir türkü gibi
bekliyorum
kendi yangınımda üşüyorken
kendi zindanıma mahkum
koyup beni
gidiyorsun
umudun boynu bükük
mahzun bir mısranın
kaybolduğu gibi şiirde
bir kez olsun
söylemeden
gidiyorsun
yorgun düşüyorum
sensizliğine
sessizliğine
git…
bir kez olsun
susmadan..
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
