BİR NEFESLİK ADIN KALDI DİLİMDE:
artık gülüşünü çaldırmış bir çocuk gibi
içimi çekiyorum…
ağlayamıyorum bile…
kendi yalnızlığımda kayboluyorum
gecenin orta yerinde duruyorum
üşüyorum
ağustosta poyraz vuruyor
ben hâlâ bıraktığın yerdeyim
bir sana yalnızım oysa
bir nefeslik adın kaldı dilimde..
gitme diyemedim...
tükettim ne varsa lugatte
sen yoksun
yoksun işte...
bunu daha nasıl anlatabilirim ki...
bir nefeslik adın kaldı dilimde...
her nefes alışımda
batıyor göğsüme sensizlik...
gelecek diyorum
nasıls...